Όταν το ΕΓΩ ξαναγίνει ΕΜΕΙΣ...τότε ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΓΕΝΗΘΕΙ

Όταν το ΕΓΩ έγινε ΕΜΕΙΣ...

Γειά σας!

Είμαι ο Κωνσταντίνος.

Πριν από 29 μέρες ήμουν κι εγώ στον καναπέ μου, χαμένος στη μιζέρια και τον μικρόκοσμό μου.

Πριν από 29 μέρες κατέβηκα στην πλατεία. Και συνέχισα να κατεβαίνω κάθε μέρα. Στην αρχή, τις πρώτες  μέρες ένοιωσα χαρά. Σα μικρό παιδί που βρίσκει παρέα. Βρήκα ανθρώπους που μοιράζονταν παρόμοιες σκέψεις και....προβληματισμούς. Κόσμο που μοιραζόταν τα ίδια αδιέξοδα. Ένοιωσα κάτι να με γεμίζει. Μια αχτίδα ελπίδας. Αλλά κατάλαβα σιγά σιγά πως αυτό δε μου φτάνει...

Μετά από μερικές μέρες άρχισα να αλλάζω μέσα μου. Να αισθάνομαι διαφορετικά. Άρχισα να νοιώθω μια κάποια σιγουριά. Κάτι γινόταν, και μέσα μου και έξω μου, αυτό ήταν σίγουρο. Αλλά δε μπορούσα να το προσδιορίσω. Κι αυτό δε μου φτάνει...

Πέρασαν οι μέρες και τα αισθήματα μέσα μου άρχισαν να αποκτουν υπόσταση. Δεν ήταν φευγαλαία και απροσδιόριστα πιά. Και σίγουρα δεν ήταν αμελητέα. Όμως ακόμη κάτι μου έλειπε. Ψάχναμε θυμάμαι εκείνες τις ώρες μεταξύ μας στα πηγαδάκια να βρούμε στόχους και σκοπούς, είχαμε ήδη εντοπίσει τις αιτίες που βρισκόμασταν εκεί. Ούτε αυτό μου φτάνει όμως...

Και να οι κουβεντούλες, να τα πηγαδάκια, να οι συνελεύσεις, να και τα συνθήματα, να ο παλμός, να η ένταση, να και ο κόσμος. Όλοι εκεί. Πολλοί. Άλλοι κάθε μέρα, άλλοι πάλι όχι. Αλλά εκεί. Και πολλοί.

Κι ας ήταν από τις 4 μεριές του ορίζοντα. Δεν είχε σημασία. Άλλοι από δεξιά, άλλοι από αριστερά, άλλοι από τη μέση, άλλοι από τα άκρα. Άλλοι άνεργοι, άλλοι όχι, άλλοι φτωχοί κι άλλοι καλοστεκούμενοι. Δεν είχε σημασία. Αυτό που μέτραγε ήταν πως είμασταν όλοι εκεί να μιλήσουμε, να γνωριστούμε, να γεφυρώσουμε τις διαφορές μας και να τολμήσουμε να προχωρήσουμε μπροστά μαζί!

Ακόμα όμως κάτι μου λείπει. Αυτά δε μου φτάνουν...

Ωραίες Κυριακές, με πολύ κόσμο να μαζεύεται πλέον εκεί, μαζί μας. Όμως μέσα μου τα πράγματα σιγά σιγά τελματώνονταν. Τις καθημερινές λιγότερος ο κόσμος κι εγώ να βλέπω που ήταν λιγότεροι από ότι θα ήθελα κι αυτό το βράδυ... Ένοιωθα στενοχώρια... Κι αυτό σίγουρα δε μου φτάνει...

Περνούσαν οι μέρες και σιγά σιγά άρχισε να παγιώνεται μια κατάσταση που ως ένα βαθμό ήταν κι αναμενόμενη. Πάρα πολύς κόσμος την Κυριακή, αισθητά λιγότεροι τα απογεύματα καθημερινών εκτος ορισμένων. Και ξαφνικά ενώ όλα κυλούσαν ειρηνικά, ένα μεσημέρι Τετάρτης που είχε μαζευτεί και πολύς

κόσμος να'σου και τα επεισόδια με τους γνωστούς-άγνωστους, να'σου και τα ΜΑΤ με τα χημικά. Δάκρυσα δε λέω. Και δάκρυσα πολύ! Αλλά δεν έκλαψα. Αλλαλούμ στο Κοινοβούλιο, άνω κάτω οι πολιτικοί, κόντευε να παραιτηθεί η κυβέρνηση. Ένοιωσα χαρά... για μια στιγμή όμως. Δε κράτησε πολύ... Αυτό δεν έγινε, η προδοτική κυβέρνηση δεν παραιτήθηκε κι εγώ ένοιωσα απογοήτευση... Έ όχι αυτό κι αν δε μου φτάνει...

Τελικά που να ξεγαντζωθούν τα λαμόγια από τις καρέκλες τους. Που να ξεκουμπιστούν από τον ιερό χώρο του Κοινοβουλίου. Τσιφλίκι τους κι αυτό όπως και η Πατρίδα μου. Έτσι το νοιώθουν. Έτσι θέλουν να πιστεύουν. Έτσι φέρονται κι έτσι πράττουν. Σα τσιφλικάδες. Νομίζουν μάλιστα πως όλοι εμείς είμαστε τα κορόιδα, οι χαζοί, οι υπό, αυτοί που πάνω μας θα βγάλουν το άχτι τους και στην πλάτη μας θα τρώνε και θα τρώνε και θα τρώνε... Και σα να μη φτάνει αυτό ενώ αυτοί και η απληστία τους μας έφτασαν ως εδώ, μας τη λένε κι από πάνω. "Μαζί τα φάγαμε" κι άλλα τέτοια ευτράπελα! Ένοιωσα πλέον οργή! Κι ας μη φτάνει...

Τωρα πια, 29 μέρες μετά είμαστε λίγο πριν ψηφιστεί και η δεύτερη καταδίκη της Πατρίδας μου που ακούει στο όνομα Μεσοπρόθεσμο αφού πρώτα η κυβέρνηση φρόντισε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ... στον εαυτό της! Τι τσίρκο και οι παλιάτσοι της δεκάρας είναι δαύτοι! Κι εγώ είμαι ακόμα εκεί. Απ'εξω και είμαι πλέον ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ! Πολύ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ! Μα πολύ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ. Λένε αυτοί που μας ρίξαν στο γκρεμό πως αυτοί οι ίδιοι θα μας σώσουν...πάλι! Πως; Ξεπουλώντας την Πατρίδα μου!!! Σε ποιόν; Σε αυτούς που με κλέβουν τόσα χρόνια! Αν είναι δυνατόν! Μα για πόσα κιλά΄βλάκα με έχετε πιά;!

Έ λοιπόν ΟΧΙ! Αυτό σε καμμιά περίπτωση δε μου φτάνει!

Δε θέλω να με "σώσουν" αυτοί. Ούτε και τα αφεντικά τους από τις Βρυξέλλες! Αν είναι να σωθώ, ο μόνος τρόπος είναι να σωθώ μόνος μου, όπως ξέρω εγώ. Σαν Έλληνας! Όρθιος κι Ελεύθερος! Όχι όπως τους βολεύει αυτούς! Δε θέλω να με σώσετε "κύριοι"! Δεν μπορείτε να με σώσετε! Όχι εσείς. Εσείς καλά θα κάνετε να τρέξετε! Και γρήγορα! Και οι τριακόσιοι! Γιατί αλλοιώς δε θα μπορέσετε να σώσετε ούτε τον εαυτό σας! Αφήστε με εμένα και θα βρώ εγώ το δρόμο να σωθώ! Από εσάς και από τα αφεντικά σας!

Και να ξέρετε τούτο...

Είτε φύγετε, είτε μείνετε εγώ θα σωθώ! Δε μπορώ να κάνω αλλοιώς! Γιατί όπως είπε και ο Μιλτιάδης στη Μάχη του Μαραθώνα, την 11η Σεπτεμβρίου 490 π.Χ.

«Εάν τους νικήσουμε αυτοί έχουν πατρίδα να επιστρέψουν.

Εάν μας νικήσουν εμείς δεν έχουμε πού αλλού να πάμε»

Το μόνο που δεν ξέρω, είναι αν θα σωθείτε εσείς μετά...

Από εμένα!

Είμαι ο Κωνσταντίνος.

Πριν από 29 μέρες ήμουν κι εγώ στον καναπέ μου, χαμένος στη μιζέρια και τον μικρόκοσμό μου.

Τώρα, 29 μέρες μετά είμαι πλέον εδώ. Είμαι ο Αχιλλέας, η Κατερίνα, η Έλενα, ο Γιώργος, ο Στέφανος, η Ιωάννα, ο Νίκος, ο Αποστόλης, η Νίκη, ο Γιάννης...σήμερα! Αύριο; Αύριο θα είμαι όλοι οι λαοί του κόσμου!

Αύριο για μια ακόμα φορά θα είμαι ο Έλληνας που δείχνει το δρόμο! Όπως τόσες φορές μέσα στους αιώνες...

Έγινα ΕΜΕΙΣ.

Κι αυτό τελικά μου φτάνει! 

_____________________________
23  Ιουνίου  2011 
Αναδημοσίευση απο το http://ksipnistere.blogspot.com/2011/06/blog-post_1954.html,

Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης Γερμανικών Οφειλών 

Μιά αναγκαία απάντηση στον κ. Φλωρίδη

Το Εθνικό Συμβούλιο διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, είναι υποχρεωμένο να επισημάνει όσα αδιανόητα δήλωσε, πρόσφατα, σε μια δισέλιδη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ»,(23-25/12/11),ο πρώην Υπουργός και νυν υποψήφιος αρχηγός νέου κόμματος Γεώργιος Φλωρίδης.

Έχουμε μείνει κατάπληκτοι και ελπίζουμε να τα διαψεύσει ή να τα διορθώσει, το συντομότερο δυνατό. Παραθέτουμε μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα:

«Εμείς οι Έλληνες με μια πανάρχαια κουτοπονηριά προσπαθούμε να ξεγελάσουμε αυτούς που θέλουμε να είμαστε μαζί, αφού πρώτα έχουμε ξεγελάσει τον ίδιο τον εαυτό μας… Πιστεύουμε ότι οι ξένοι κοιμούνται και ξυπνάνε με το να μην έχουν άλλη δουλειά παρά μονάχα τι ζημιά θα κάνουν στην Ελλάδα… Σαν να μας εξαναγκάσανε δηλαδή να δανειστούμε και τώρα δεν θέλουμε να επιστρέψουμε τα δανεικά… Συζητάμε ακόμη ότι αφού έχουμε τόσο πετρέλαιο και τόσο φωταέριο γιατί δεν τα εκμεταλλευόμαστε για να ξεχρεωθούμε…

Για να μη θυμηθούμε και τις Γερμανικές αποζημιώσεις που επικαλούμαστε για να ξεχρεωθούμε βέβαια πάλι…

Πρέπει να στηριχτούμε πλέον στις δικές μας δυνάμεις και με τη βοήθεια των ξένων φυσικά που τώρα μας βοηθούν στέλνοντας εκατοντάδες δισεκατομμυρίων και εισπράττοντας από τη μεριά μας ωραίες βρισιές…»!!!!

Ασφαλώς θα υπάρξουν καταλυτικές απαντήσεις, σε όλες αυτές τις ακατανόητες θέσεις, από αρμόδιους υπεύθυνους Έλληνες Πολίτες και κάποια ανεξάρτητα Μ.Μ.Ε..Όπως ακριβώς έκανε το πρωτοχρονιάτικο «ΠΑΡΟΝ».

Εμείς περιοριζόμαστε απλώς να προτείνουμε στον κ. Φλωρίδη, να τον ενημερώσουμε, όποτε θέλει, για τις οφειλές της Γερμανίας, όπως ενημερώσαμε, επιτέλους, πρόσφατα την Ελληνική Βουλή, ύστερα από μια 20χρονη άρνηση να μας δεχτούν όλες οι Κυβερνήσεις. Και γι’ αυτό ασφαλώς και ο ίδιος, μόνιμο κυβερνητικό στέλεχος, έχει πλήρη άγνοια του μέγιστου αυτού Εθνικού θέματος. Ευτυχώς όμως ότι το γνωρίζει, πολύ καλά, όλος ο Ελληνικός Λαός..

Αθήνα, 05/01/2012
Για το Εθνικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος, Μανώλης Γλέζος
Ο Eιδικός Γραμματέας, Στέφανος Ληναίος-

ΦΙΛΟΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΛΑΝΤΖΗ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΙΖΕΡΟΙ ΚΑΙ ΜΙΖΟΦΑΓΟΙ, ΤΗ SIEMENS H MΕΡΚΕΛ NA ΘΩΡΕΙ ΚΙ' Η ΝΤΟΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ

ΙΣΤΟΣ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

ΙΣΤΟΣ. ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ

Οι ανάγκες των ανθρώπων, των κοινωνιών και της ανθρωπότητας κινούν, εκατομμύρια χρόνια, την ιστορία από το απλό στο σύνθετο, από το υπάρχον στο καλύτερο, από το Παρελθόν στο Μέλλον.

Σήμερα η ανθρωπότητα είναι αιχμάλωτη ενός χαοτικού, σπάταλου και απάνθρωπου οικονομικοκοινωνικού συστήματος που καταστρέφει τη Φύση, καταδικάζει τα 9/10 της ανθρωπότητας στην εξαθλίωση, υποβαθμίζει τον πολιτισμό και υπονομεύει τις προοπτικές της ίδιας της ζωής στον πλανήτη. Σήμερα η ανθρωπότητα απειλείται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, η οποία κρύβεται πίσω από την αστική δημοκρατία και τα κόμματα που την υπηρετούν

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, όπως και σε κάθε αντίστοιχη στο παρελθόν, οι εργαζόμενοι, οι κοινωνίες, οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού οργανώνουν την αντίστασή τους και τον αγώνα τους για ένα καλύτερο κόσμο χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.

Η μέχρι τώρα ιστορική εμπειρία των εργαζόμενων τους διδάσκει πως η αναμέτρησή τους με το σύστημα δεν μπορεί να γίνει στο πεδίο της βίας, αλλά στο πεδίο των θεσμών. Έτσι απέναντι στους καπιταλιστικούς θεσμούς που γεννάνε και αναπαράγουν την ανισότητα, την ανελευθερία, τον ανταγωνισμό, το ρατσισμό, το φασισμό, τη φτώχεια, την ανεργία, τον πόλεμο και την καταστροφή της Μάνας-Φύσης, οι τοπικές κοινωνίες, η μια μετά την άλλη αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες να απαγκιστρωθούν από τους καπιταλιστικούς θεσμούς και στη θέση τους να βάλλουν θεσμούς ισότητας, αλληλεγγύης, ελεύθερης δημιουργικής έκφρασης, ενότητας και κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης με στόχο τη μετακίνηση των τοπικών κοινωνιών, των Λαών και των Εθνών, της ανθρωπότητας συνολικά, προς την ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Στον κόσμο ολόκληρο αυτό το Κίνημα των τοπικών Κοινωνιών αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με γρήγορους ρυθμούς και με τη μορφή των διάφορων Δικτύων, βασική φιλοσοφία των οποίων είναι ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Και στην Ελλάδα αναπτύσσεται ραγδαία το Κίνημα των τοπικών Κοινωνιών και το Χαϊδάρι δεν μπορούσε να μην μπει στο δρόμο της ιστορίας και της αγωνιστικής παράδοσής τους. Γι’ αυτό ένας κύκλος δεκάδων Πολιτών της Πόλης μας, πήραμε την πρωτοβουλία και συγκροτήσαμε το Δίκτυο ΙΣΤΟΣ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ. Δεκάδες είναι κιόλας τα μέλη του και εκατοντάδες οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν σ’ αυτή την προσπάθεια, κι’ ελπίζουμε ο ΙΣΤΟΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ να γίνει ο χώρος αλληλέγγυας συνάντησης και συνεργασίας όλων των Χαϊδαριωτών που είναι αποφασισμένοι να μην σταθούν με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στη συμφορά που τους φέρνει η καπιταλιστική βαρβαρότητα και η αδιαφορία των κρατικών και δημοτικών αρχών.

Η πρώτη μας κίνηση είναι η επαναχρησιμοποίηση των χώρων του «Δημαρχείου Γιαχνή», που βρίσκεται στην οδό Κουμουνδούρου, πλησίον της εκκλησίας «Κοίμηση της Θεοτόκου» (Παναγίτσα) στην Ιερά Οδό, στους οποίους θα στεγαστεί ο ΙΣΤΟΣ και η ΧΑΪΔΑΡΙΩΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Τις επόμενες μέρες θα προχωρήσουμε όλοι μαζί στην ταξινόμηση των προβλημάτων που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και στη συγκρότηση αντίστοιχων επιτροπών αλληλεγγύης στις οποίες καλούμαστε να συμμετάσχουμε όλοι, ως δότες και ταυτόχρονα ως λήπτες της δικής μας αλληλέγγυας δράσης και προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών, χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος και χωρίς την ταπείνωση της υποκριτικής «φιλανθρωπίας» εξουσιαστικών και υπηρετικών θεσμών που βρίσκονται στην υπηρεσία των δυνάμεων που είναι υπεύθυνες για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και της πατρίδας μας.

Για τη συμμετοχή στον ΙΣΤΟ υπάρχει μόνο ένας όρος και είναι αυτός της συμμετοχής μας ως Πολίτες, Έλληνες και Αλλοδαποί και όχι ως εκπρόσωποι θεσμών, ιδεολογικών πεποιθήσεων και θρησκευτικών δοξασιών ή άλλων διακρίσεων.

Άμεσοι στόχοι:

α) Ανίχνευση των άμεσων κοινωνικών προβλημάτων και πρωτοβουλίες για συμπολίτες μας που βρίσκονται σε άμεση ανάγκη και το κράτος, ή ο Δήμος λόγω της ανεπάρκειάς τους αδυνατούν να τις καλύψουν

β) Νομικές, ιατρικές, οικονομικές (λογιστικές) και άλλες συμβουλές (προσφέρονται άμεσα).

Δευτερεύοντες στόχοι:

α) Ανταλλακτικά παζάρια (χωρίς χρήματα)

β) Τράπεζα χρόνου

γ) Επιμόρφωση

δ) Παραγωγή – Κατασκευή προϊόντων (σαπούνι, μπύρα, γιαούρτι κ.λπ)

ε) Ψυχαγωγία

στ) Μαθήματα κάθε είδους

ζ) Ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές  κ.λπ.

Η επεξεργασία είναι ανοικτή στις ανάγκες και στις δυνατότητές μας και θα διευρύνεται ανάλογα με τη συμμετοχή και τη δράση μας. Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί, ούτε θεόσταλτοι σωτήρες και γι’ αυτό μόνοι μας, όχι χωριστά, αλλά συλλογικά και οργανωμένα θα νετιμετωπίσουμε την κρίση και  θα λύσουμε σουμε τα προβλήματά μας.

«Η σημαντική δουλειά για να προχωρήσει προς την πρόοδο ο κόσμος δεν είναι υπόθεση πεφωτισμένων και τέλειων ανθρώπων» (George Eliot)

«Πρέπει να χτίσουμε μια νέα συμμαχία. Δεν έχει μείνει κανείς για να του απευθύνουμε αιτήματα. Είμαστε εμείς αυτοί που περιμέναμε και πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό που ζητάμε» (Άντζελα  Ντέιβις)

«Το μεγαλύτερο ταξίδι ξεκινάει πάντα με το πρώτο μικρό βήμα». Λαϊκή παροιμία

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

5 Ιανουαρίου 2012

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ

http://www.infonewhumanism.blogspot.com

Καλοί μας συνάνθρωποι

*

Επειδή καταλάβαμε γιατί, παρά τις τόσες και τόσες ευχές, τις τόσες και τόσες προσευχές, τόσων και τόσων καλοπροαίρετων ανθρώπων (και φυσικά όχι των αγυρτο-ιερατείων), τόσων και τόσων χρόνων για

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ,

τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, κι επειδή τα περί ελπίδας για κάποια μεσσιανική σωτηρία, από τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία της κεφαλαιοκρατίας, μας μυρίζουν ραγιαδισμό και μοιρολατρία, γι’ αυτό

ΑΝΤΙ

για άνοστες και ανώφελες ευχές

Σας προτείνουμε,,,

ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ:

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ,
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

και

ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ,

ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ.

http://sciencehumanity.blogspot.com/2011/12/blog-post.html,

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=SSRVtlTwFs8,

Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό

Κώστας Λάμπος

prodial21@gmail.com,

ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Το Κίνημα ‘Occupy Wall Street’δίνει τέρμα στα άλλοθι του καπιταλισμού

Του Richard Wolff*

Tuesday 4 October 2011**

Το «Καταλαμβάνουμε τη Wall Street» έχει ήδη περάσει τις συνηθισμένες πρόωρες «καταιγίδες». Τα κυρίαρχα μέσα αγνόησαν τη διαμαρτυρία, αλλά αυτό δεν μπόρεσε να τη σταματήσει. Οι παρτιζάνοι της ανισότητας την κορόιδεψαν, ούτε αυτό όμως μπόρεσε να τη σταματήσει. Οι αστυνομικοί υπάλληλοι του καθεστώτος αντέδρασαν υπερβολικά, όμως και αυτό απέτυχε να την ανακόψει – αντίθετα, έριξε λάδι στη φωτιά. Εκατομμύρια άνθρωποι που παρακολουθούσαν είπαν: «Ουάου!». Και τώρα ακόμα περισσότεροι οργανώνουν τοπικές, παράλληλες διαδηλώσεις από τη Βοστώνη ως το Σαν Φραντσίσκο και σε πολλά άλλα μέρη στο ενδιάμεσο.

Επιτρέψτε μου να προτείνω στους καταληψίες να αγνοήσουν τις συνηθισμένες επικρίσεις που αντιμετωπίζουν ισχυρά κοινωνικά κινήματα στις πιο πρώιμες φάσεις τους. Ναι, θα μπορούσατε να είστε καλύτερα οργανωμένοι, με πιο προσηλωμένους στόχους, με πιο ξεκάθαρες προτεραιότητες. Όλα αυτά είναι μεν αληθή, αλλά αυτή τη στιγμή είναι άσχετα. Το κλειδί είναι το εξής: αν θέλουμε ένα μαζικό και βαθιά ριζωμένο κοινωνικό κίνημα από τα αριστερά να ξανααναδυθεί και να μετασχηματίσει τις ΗΠΑ, πρέπει να καλωσορίσουμε πολλά διαφορετικά ρεύματα, ανάγκες, επιθυμίες, στόχους, ενέργειες, ενθουσιασμούς που εμπνέουν και στηρίζουν τα κοινωνικά κινήματα. Τώρα είναι η ώρα να τα προσκαλέσουμε, να τα καλωσορίσουμε και να τα συγκεντρώσουμε – με όλη τους την αφθονία και όλη τους τη σύγχυση.

Το επόμενο βήμα –και δεν είμαστε ακόμα εκεί– είναι να διαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα και εκείνο τον οργανισμό που θα το εφαρμόσει. Είναι καλό να μιλάμε γι΄ αυτό τώρα, να προτείνουμε, να συζητάμε και να διαφωνούμε. Είναι, όμως, ανόητο και αυτοκαταστροφικό να θυσιάσουμε την πολύπλευρη ανάπτυξη του κινήματος –που τώρα βρίσκεται μέσα στις δυνατότητές μας– για χάρη του προγράμματος και της οργάνωσης. Η ιστορία της Αριστεράς στις ΗΠΑ έχει στα σκουπίδια της πολλά τέτοια προγράμματα και οργανώσεις χωρίς ένα μαζίκό κίνημα πίσω ή στον πυρήνα τους.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, σε μια προσπάθεια να τιμήσω και να συμβάλω σε αυτό το ιστορικό κίνημα, να προτείνω μια ακόμα διάσταση, ένα επιπλέον στοιχείο στην ατζέντα για την κοινωνική αλλαγή. Για να πετύχουμε τους στόχους αυτού του ανανεωμένου κινήματος, πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε την οργάνωση της παραγωγής που διατηρεί και αναπαράγει την ανισότητα και την αδικία. Χρειάζεται να αντικαταστήσουμε την αποτυχημένη δομή των επιχειρήσεων, που τώρα φέρνουν κέρδη σε τόσο λίγους, μολύνουν το περιβάλλον απ΄ το οποίο όλοι εξαρτόμαστε και διαφθείρουν το πολιτικό μας σύστημα.

Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στα χρηματιστήρια και στα συμβούλια των διευθυντών. Η ικανότητα παραγωγής των αγαθών και των υπηρεσιών που χρειαζόμαστε θα έπρεπε να ανήκει στον καθένα – ακριβώς όπως ο αέρας, το νερό, η υγειονομική περίθαλψη και η ασφάλεια, από τα οποία εξαρτόμαστε εξίσου. Χρειάζεται να φέρουμε τη δημοκρατία στις επιχειρήσεις μας. Οι εργαζόμενοι εντός και οι κοινότητες γύρω από τις επιχειρήσεις μπορούν και πρέπει να διαμορφώνουν συλλογικά το πώς οργανώνεται η δουλειά, τι παράγεται και πώς χρησιμοποιούμε τους καρπούς των συλλογικών μας προσπαθειών.

Αν πιστεύουμε πως η δημοκρατία είναι ο καλύτερος τρόπος να κυβερνάμε τις κοινότητές μας, έτσι πρέπει να κυβερνάμε και τους τόπους όπου δουλεύουμε. Η δημοκρατία στην εργασία είναι ένας στόχος που μπορεί να βοηθήσει να οικοδομηθεί αυτό το κίνημα.

Όλοι ξέρουμε πως μια κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση θα προκαλέσει κραυγές για «σοσιαλισμό» από τις συνήθεις, προβλέψιμες πλευρές. Η κουρασμένη αυτή ρητορική επιζεί ακόμα, μολονότι εδώ και καιρό ο Ψυχρός Πόλεμος που την ενορχήστρωσε ξεθωριάζει από τη μνήμη, όσο γρήγορα εξαφανίζεται και το κοινό για μια τέτοια ρητορική. Στις ΗΠΑ έχουμε καθυστερήσει πολύ μια αυθεντική συζήτηση για το παρόν οικονομικό σύστημα. Ο καπιταλισμός έχει το «ελευθέρας» για πάρα πολύ καιρό.

Είμαστε περήφανοι που επερωτούμε, προκαλούμε, κριτικάρουμε και συζητάμε τον υγειονομικό, εκπαιδευτικό, στρατιωτικό, συγκοινωνιακό και άλλους βασικούς κοινωνικούς θεσμούς. Αμφισβητούμε το κατά πόσο οι παρούσες δομές και λειτουργίες υπηρετούν τις ανάγκες μας. Κάνουμε προσπάθειες ώστε να λειτουργούν καλύτερα. Και έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει. Παρ’ όλα αυτά, εδώ και δεκαετίες έχουμε αποτύχει να επερωτήσουμε, να προκαλέσουμε, να κριτικάρουμε και να συζητήσουμε με τον ίδιο τρόπο για το οικονομικό μας σύστημα: τον καπιταλισμό. Εξαιτίας ενός ταμπού που προστάτευε τον καπιταλισμό, το να τον επευφημούμε και να τον γιορτάζουμε έγινε υποχρεωτικό. Η κριτική και οι ερωτήσεις απαγορεύτηκαν ως αιρετικές, άπιστες ή και κάτι χειρότερο. Πίσω από αυτό το προστατευτικό ταμπού, ο καπιταλισμός εκφυλίστηκε σε μια αναποτελεσματική μηχανή παραγωγής ανισοτήτων και κρίσεων, μια κοινωνική καταστροφή που τώρα όλοι φορτωνόμαστε.

Ο καπιταλισμός είναι το πρόβλημα – και η ανεργία, η έλλειψη στέγης, η ανασφάλεια και η λιτότητα που τώρα επιβάλλει παντού είναι το κόστος που πληρώνουμε. Έχουμε τους ανθρώπους, τις ικανότητες και τα εργαλεία να για παράγουμε τα αγαθά και τις υπηρεσίες που χρειαζόμαστε ώστε μια δίκαιη κοινωνία να ευημερήσει. Χρειάζεται απλά να οργανώσουμε διαφορετικά τις παραγωγικές μας μονάδες, να πάμε πέρα από το καπιταλιστικό σύστημα που δεν υπηρετεί πλέον τις ανάγκες μας.

Η ανθρωπότητα έμαθε να ζει χωρίς βασιλιάδες, αυτοκράτορες και αφεντικά σκλάβων. Βρήκαμε το δρόμο μας προς μια δημοκρατική εναλλακτική λύση, όσο μερικό και ανολοκλήρωτο κι αν παραμένει το δημοκρατικό εγχείρημα. Μπορούμε να φέρουμε δημοκρατία στις επιχειρήσεις μας, μετασχηματίζοντάς τες σε συνεταιρικές ιδιοκτησίες που θα λειτουργούν και θα διοικούνται από δημοκρατικές συνελεύσεις, συντιθέμενες από όλους όσοι δουλεύουν σε αυτές και από όλους τους κατοίκους των κοινοτήτων που έχουν σχέσεις αλληλεξάρτησης με αυτές.

Ας τελειώσω με ένα σλόγκαν: «Οι ΗΠΑ μπορούν καλύτερα από τον εταιρικό καπιταλισμό». Ας είναι αυτή η ιδέα και η συζήτηση που τούτο το ανανεωμένο κίνημα θα αναλάβει να διεξαγάγει. Κάνοντάς το, θα προσφέρει ένα τεράστιο δώρο στις ΗΠΑ και στον κόσμο. Θα διαρρήξει τα ταμπού, υποβάλλοντας επιτέλους τον καπιταλισμό στην κριτική και τις αντιρρήσεις που είχε παρακάμψει για πάρα πολύ καιρό – και με ένα τεράστιο κόστος για όλους μας.

__________________________________________________

* Ο Ρίτσαρντ Γουλφ συμμετείχε σε ένα ολοήμερο εργαστήριο στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας του Occupy Wall Street, στο Zuccotti Park της Νέας Υόρκης, την Τρίτη 4 Οκτώβρη. Το άρθρο είναι βασισμένο στην παρέμβασή του εκεί.

** Πηγή: Guardian. Μετάφραση: Ντίνα Τζουβάλα http://www.rednotebook.gr

ΚΙ' ΟΜΩΣ Η ΓΗ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΡΓΑ ΑΛΛΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ*

Αριστεροί ριζοσπάστες ή παιδιά του διαδικτύου;

Το απρόσμενο 9% των ψήφων συγκέντρωσε το «Κόμμα των Πειρατών» ( Pirate Party) στις τοπικές εκλογές του Βερολίνου. Το κόμμα που ξεκίνησε ως «αστείο» στη Σουηδία για την προστασία του ιστότοπου Pirate Bay, φαίνεται πλέον να αποτελεί επιλογή του ενός από τους δέκα ψηφοφόρους του Βερολίνου.

 Σε αρκετές περιοχές της πόλης βρίσκεται μπροστά από τους Πρασίνους, ακόμη και από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα. Ανάμεσα στους ψηφοφόρους του  βρίσκονται νεαρά άτομα κάτω των 30 ετών άσχετα με την πολιτική. αλλά και κάποιοι φανατικοί μαρξιστές.

Στο σύνολό τους τα μέλη και οι ψηφοφόροι του κόμματος, σύμφωνα με αναλυτές είναι πολίτες, δραστήριοι στις τοπικές κοινότητες, αλλά με έντονο αίσθημα αποστροφής στο πολιτικό σύστημα.

Παράλληλα ενώ στο χώρο της υπεράσπισης των πάσης φύσεως δικαιωμάτων είναι πρωτοπόροι και ομοιογενείς, σε ζητήματα οικονομικά οι απόψεις τους κινούνται από τον ορθόδοξο μαρξισμό, μέχρι και κάποιες εκδοχές του νεοφιλελευθερισμού.

 Το «Kόμμα των Πειρατών» εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2006 στη Σουηδία ως κίνημα υπεράσπισης του διάσημου ιστότοπου δωρεάν ανταλλαγής πολυμέσων Pirate Bay και της αρχής «τα πολιτισμικά αγαθά ανήκουν σε όλους». Οι επιθέσεις στο site Pirate Bay και σε  παρόμοιους  ιστότοπους έκαναν το κόμμα δημοφιλές. με αποτέλεσμα το 2009 να συγκεντρώσει ποσοστό ψήφου 7,1% και να εκλέξει ευρωβουλευτή.

Το κόμμα των πειρατών γεννιέται σε ένα γκαράζ της Στοκχόλμης και στις πρώτες τους δηλώσεις τα μέλη του δηλώνουν: «Δεν την πέφτουμε στις τζαμαρίες. Δεν βάζουμε φωτιές. Δεν μας φταίνε τα κτίρια, αλλά η χλιδή της βασιλικής οικογένειας και όλοι οι πολιτικοί τους ακόλουθοι…». Το πολιτικό σύστημα άμεσα τους τοποθετεί στο ευρύ φάσμα της αριστεράς και οι ίδιοι οι πειρατές δεν αρνούνται αυτή την ταυτότητα.

Το Μάη του 2006, η αστυνομία κάνει έφοδο σ’ ένα κτίριο με το συμβολικό όνομα «Κόλπος των Πειρατών», για να κατασχέσει το ηλεκτρονικό υλικό των νεαρών πολιτικών.  Περισσότερα από 200 άτομα είχαν φτιάξει ηλεκτρονικές σελίδες και βομβάρδιζαν με τα μηνύματά τους, την κοινή γνώμη, σχετικά με το υπέρογκο κόστος του γάμου της πριγκίπισσας Βικτόριας.

Το περιστατικό αυτό εκτοξεύει το πειρατικό κόμμα της Σουηδίας (Piratpartiet), από το 0,6%, στο 5,5% και διαρκώς τα ποσοστά του ανεβαίνουν. Η εισβολή της αστυνομίας στο «σπίτι των πειρατών» δημιουργεί ένα ευρύ κίνημα αλληγγύης στην υπόλοιπη Ευρώπη, από το οποίο θα δημιουργηθεί και το αδερφό κόμμα της Γερμανίας.

 Η ελευθερία στο επίκεντρο του Γερμανικού Pirate Party

Την πλατφόρμα του γερμανικού Pirate Party διαμορφώνουν έννοιες όπως «ελεύθερος», «ανοιχτός» και «διαφανής». Ιδρυτικό μάλιστα κείμενό του ήταν η «Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κυβερνοχώρου», τη στιγμή που κάποια από τα καθιερωμένα κόμματα, ειδικά μετά τις δολοφονίες στο νησί της Νορβηγίας, αντιλαμβάνονται το διαδίκτυο ως απειλή .

To «Kόμμα των Πειρατών» διεκδικεί, εκτός από την ελευθερία διακίνησης πολιτισμικών αγαθών μέσω διαδικτύο, και την άμεση δημοκρατία, καταλαμβάνοντας έτσι θέση στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Βασικά αιτήματά των Πειρατών είναι η προστασία της ιδιωτικής ζωής, η αλλαγή της νομοθεσίας για τα πνευματικά δικαιώματα, η πολιτική διαφάνεια και η ελευθερία του λόγου.

 Το «πειρατικό κίνημα» εμφανίζεται και σε άλλες χώρες πέρα από τη Γερμανία (Piratenpartei Deutschland), όπως την Αυστρία, την Φινλανδία, την Πολωνία, την Γαλλία και την Ισπανία. Ομάδες του πειρατικού κινήματος φαίνεται επίσης να υπάρχουν ανεπίσημα σε ΗΠΑ, Βρετανία και Αργεντινή.

 *

Περισσότερες από 80 συλλήψεις διαδηλωτών στο Μανχάταν

Περισσότερους από 80 διαδηλωτές συνέλαβε η αστυνομική διεύθυνση της Νέας Υόρκης (NYPD) κατά τη διάρκεια διαδήλωσης χιλιάδων ανθρώπων χθες στο Μανχάταν.
 

Η πορεία αποτέλεσε την τελευταία μιας σειράς κινητοποιήσεων, ενάντια στην απληστία  πολιτικών και στελεχών του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
 
Οι περισσότερες συλλήψεις έγιναν για διατάραξη της κοινής ειρήνης. Οι συλληφθέντες έκλεισαν κεντρικούς δρόμους του Μανχάταν κατά τη διάρκεια της πολύωρης πορείας, από την συνοικία του χρηματιστηρίου και προς την Γιούνιον Σκουέαρ.
  Σύμφωνα με την NYPD, ένας διαδηλωτής κατηγορείται πως επιτέθηκε σε αστυνομικό.

Οι συμμετέχοντες στην κινητοποίηση κρατούσαν πανό που ανέγραφαν αιτήματα όπως "Φορολογήστε τους πλούσιους" και συνθήματα όπως "Θέλουμε χρήματα για την υγειονομική περίθαλψη, όχι για τις εταιρίες". Στην πλειοψηφία τους ήταν φοιτητές. Αστυνομικοί τους είχαν περικυκλώσει και τους βιντεοσκοπούσαν από το σημείο της συγκέντρωσής τους.

Οι διαδηλωτές φώναζαν το σύνθημα "Κατάληψη στη Γουόλ Στριτ, όλη μέρα, όλη την εβδομάδα", αλλά δεν κατάφεραν να επιτύχουν αυτόν το στόχο.

Με μεταλλικά οδοφράγματα και εκατοντάδες αστυνομικούς να έχουν τοποθετηθεί σε όλη την περιοχή γύρω από το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE), το πιο κοντινό σημείο στο οποίο μπορούσαν να φθάσουν οι διαδηλωτές ήταν η Λίμπερτι Στριτ--τρία τετράγωνα μακριά.

Ανάλογη κινητοποίηση είχε πραγματοποιηθεί και την προηγούμενη εβδομάδα σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ. Οι ακτιβιστές που οργάνωσαν τη διαμαρτυρία δηλώνουν ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή αυτής της εβδομάδας και τονίζουν ότι θα συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες αυτού του τύπου κάθε Σάββατο.
___________ 

Αναδημοσίευση από το tvxs.gr