Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Δέκα μύθοι για τον υπαρκτό καπιταλισμό


Δέκα μύθοι για τον υπαρκτό καπιταλισμό


Η νεοφιλελεύθερη εκδοχή του καπιταλισμού έχει εξαντληθεί. Οι καρχαρίες, μη θέλοντας να χάσουν τα κέρδη τους, ρίχνουν όλο το βάρος της κρίσης στους ώμους των φτωχών, και των συνταξιούχων. Το φάντασμα μιας «ευρωπαϊκής άνοιξης» πλανάται πάνω από την Ευρώπη.
Υπάρχει μια άποψη, που θέλει τους λαούς να έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν. Αυτό όμως δεν ισχύει πάντα. Οι λαοί παραπλανώνται από την προπαγάνδα, και οι απόψεις τους χειραγωγούνται και διαμορφώνονται κατά το δοκούν
Τα ψέματα αποτελούν ένα σύγχρονο όπλο μαζικής καταστροφής και καταπίεσης. Είναι εξίσου αποτελεσματικά με τον πόλεμο. Πολλές φορές αλληλοσυμπληρώνονται. Αποτελούν μεθόδους εκλογικής επιτυχίας, και καταστροφής όσων κρατών δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις.
Η ιδεολογία του καπιταλισμού αποτελεί ένα μείγμα μισών αληθειών που επαναλαμβάνονται συνεχώς, μέχρι που στο τέλος αποτελούν μη αμφισβητήσιμο αξίωμα. Ο καπιταλισμός παρουσιάζεται ως αξιόπιστο σύστημα, που κερδίζει την υποστήριξη των μαζών. Οι μύθοι του διαδίδονται κυρίως μέσω των ΜΜΕ, του σχολείου, της οικογένειας, της εκκλησίας, κλπ. Ιδού μερικοί από αυτούς:

1-Στον καπιταλισμό, όσοι εργάζονται σκληρά, μπορούν να πλουτίσουν.
Το σύστημα, λένε, δίνει την ευκαιρία στους σκληρά εργαζόμενους να πετύχουν. Αν όχι, τότε φταίνε οι ίδιοι. Στην πραγματικότητα, οι πιθανότητες να πλουτίσει κάποιος είναι οι ίδιες με το να κερδίσει το λόττο. Ο πλούτος (με κάποιες εξαιρέσεις) δεν είναι αποτέλεσμα σκληρής εργασίας, αλλά απάτης και έλλειψης ανθρωπιάς από όσους διαθέτουν δύναμη και εξουσία.
Η επιτυχία μέσω της δουλειάς είναι ένας μύθος που τον στηρίζουν κυρίως όσοι επωφελούνται από το ισχύον σύστημα. Η προτεσταντική εκκλησία συμβάλλει τα μέγιστα στη διατήρηση του συγκεκριμένου μύθου.

2-Ο καπιταλισμός δημιουργεί πλούτο και ευμάρεια για όλους.
Ο πλούτος συγκεντρώνεται στα χέρια μιας μικρής μειοψηφίας, και αργά ή γρήγορα θα αναδιανεμηθεί σε όλους. Αυτό υποστηρίζουν όσοι δεν θέλουν να αμφισβητηθεί το σύστημα. Όμως, ακόμη και ο Μαρξ είχε πει πως ο τελικός σκοπός δεν είναι η αναδιανομή του πλούτου, αλλά η συσσώρευσή του στα χέρια λίγων.
Αυτό έχει αποδειχθεί τις τελευταίες δεκαετίες από την τρομακτική ανισότητα που προκάλεσε ο νεοφιλελευθερισμός. Όμως, σαν μύθος, συνεχίζει να κυριαρχεί, ειδικά στη περίοδο του κοινωνικού κράτους που επικράτησε μετά τον Β`ΠΠ και που είχε ως σκοπό την εξουδετέρωση των σοσιαλιστικών κρατών.

3-Όλοι είμαστε στην ίδια βάρκα
Στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν τάξεις, και άρα η ευθύνη για τις κρίσεις και τις αποτυχίες βαρύνει όλους μας, άρα όλοι πρέπει να πληρώσουμε. Ο σκοπός αυτού του μύθου είναι να δημιουργηθούν ενοχικά σύνδρομα στους εργαζομένους, επιτρέποντας στους κεφαλαιοκράτες να αυξάνουν τα κέρδη τους, ρίχνοντας το κόστος στις πλάτες των λαών.
Στη πραγματικότητα, το όποιο φταίξιμο οφείλεται στους δισεκατομμυριούχους, και στις ελίτ, που σε αγαστή συνεργασία με τις κυβερνήσεις, απολαμβάνουν φορολογικές ελαφρύνσεις, κερδοσκοπούν, και έχουν στήσει ένα πελατειακό σύστημα που τους συμφέρει. Πρόκειται δηλαδή για έναν μύθο που καλλιεργείται από τις ελίτ, ώστε να αποφύγουν την οποιαδήποτε ευθύνη, και να πείθουν τους λαούς ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι, και ότι αυτοί θα πρέπει να πληρώνουν για τα λάθη του συστήματος.

4-Καπιταλισμός σημαίνει ελευθερία
Σίγουρα υπάρχει ελευθερία στη λήψη αποφάσεων, κλπ αλλά μόνο για λίγους. Υπάρχουν κάποιοι στενοί κύκλοι που αποφασίζουν εν κρυπτώ, Πρόκειται για διεθνείς τραπεζίτες, επιχειρηματίες, πολυεθνικές, κ.ά. που αποφασίζουν στρατηγικά και μακροοικονομικά.
Η αγορά δεν αυτορυθμίζεται, όπως θέλουν να πιστεύουν κάποιοι, και απλά χειραγωγείται.

5-Καπιταλισμός σημαίνει δημοκρατία
Ένας μύθος που αποσκοπεί στην αποφυγή συζήτησης για άλλα πολιτικά και κοινωνικά μοντέλα. Κάθε άλλο σύστημα θεωρείται δικτατορία. Στην πραγματικότητα όμως, το καπιταλιστικό σύστημα σημαίνει ανισότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Η καπιταλιστική δημοκρατία είναι μια μεταμφιεσμένη δικτατορία, και οι όποιες μεταρρυθμίσεις απλά εμποδίζουν την πρόοδο.

6-Οι εκλογές σημαίνουν δημοκρατία
Στην πραγματικότητα οι εκλογές αποτελούν μια τυπική μόνο διαδικασία. Τις κερδίζουν πάντα οι εκπρόσωποι της μπουρζουά-μειοψηφίας.

7-Η εναλλαγή κομμάτων σημαίνει και εναλλακτικές επιλογές.
Τα αστικά κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία, υποτίθεται ότι έχουν και εναλλακτικές πολιτικές πλατφόρμες. Ο σκοπός όμως είναι η διαιώνιση του καπιταλιστικού συστήματος, μέσω της ψευδαίσθησης των εκλογών. Ο πολυκομματικός κοινοβουλευτισμός είναι στην ουσία μονοκομματικός. Πρόκειται απλά για διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας πολιτικής δύναμης. Οι λαοί πάντα επιλέγουν έναν παράγοντα του συστήματος, πείθοντας τους εαυτούς τους ότι επιλέγουν κάτι διαφορετικό. Ο μύθος ότι τα αστικά κόμματα διαφέρουν σε πολιτική πλατφόρμα παραμένει ισχυρός και συντελεί στην συνεχιζόμενη επικράτηση του καπιταλισμού.

8-Ο εκλεγμένος πολιτικός εκπροσωπεί τον λαό, άρα μπορεί να αποφασίζει εκ μέρους του.
Πρόκειται για μύθο που έχει σκοπό να ταΐσει με υποσχέσεις τον λαό, οι οποίες δεν τηρούνται, και στη συνέχεια να τον «σκεπάσει» με διάφορα αντιλαϊκά μέτρα. Σπάνια οι πολιτικοί εφαρμόζουν στη πράξη όλα όσα υποσχέθηκαν προεκλογικά. Αυτή η παραποίηση της δημοκρατίας οδηγεί πολλούς στην αποχή από τις εκλογές, και συντελεί στην περαιτέρω διάβρωση της έννοιας της δημοκρατίας.

9-Δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις απέναντι στον καπιταλισμό
Πρόκειται, λένε, για ένα ατελές μεν σύστημα, αλλά το μόνο κατάλληλο. Ο σκοπός αυτού του μύθου είναι να περιορίσει την μελέτη και την προσπάθεια εφαρμογής εναλλακτικών οικονομικών και πολιτικών μοντέλων. Να τρομάξει τους λαούς, έτσι ώστε να μην ψάχνουν διαφορετικές λύσεις.

10-Η εξοικονόμηση πόρων γεννά πλούτο
Σύμφωνα με αυτόν τον μύθο, η οικονομική κρίση οφείλεται στα προνόμια των εργαζομένων. Αν αυτά εκλείψουν, θα υπάρχει εξοικονόμηση χρημάτων, και το κράτος θα είναι πλούσιο.
Ο σκοπός είναι να πέσουν τα βάρη της κρίσης χρέους στους ώμους του δημοσίου τομέα, των φορολογουμένων και ειδικά των συνταξιούχων.
Ένας άλλος σκοπός αυτού του μύθου, είναι να αποδεχτεί ο λαός την εξαθλίωση, πείθοντάς τον ότι είναι κάτι το προσωρινό. Παράλληλα, διευκολύνει την ιδιωτικοποίηση του δημοσίου τομέα.
____________________________

Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ  ΤΟΝ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ  (http://www.infonewhumanism.blogspot.com)

Ένα κοινωνικό σύστημα, όπως ο υπαρκτός καπιταλισμός, που  για λογαρισμό του κέρδους κατατσρέφοντας τον πλανήτη , την κοινή πατρίδα όλων των ανθρώπων,  επιτρέπει στο 20% του παγκόσμιου πληθυσμού να κατέχει το 90% του παγκόσμιου πλούτου, γεγονός που αναγκάζει τρία δισεκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή το 40% του πληθυσμού του πλανήτη, να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους να ζουν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, είναι ένα απάνθρωπο και καταστροφικό κοινωνικό σύστημα και πρέπει να ανατραπεί από την ουμανιστική επανάσταση των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, για να μπει στη θέση του ένα ανθρωποκεντρικό κοινωνικό σύστημα που θα εξασφαλίζει την κοινωνική ισότητα, την καθολική ευημερία, την Άμεση Δημοκρατία και την παγκόσμια ειρήνη στα πλαίσια της Αταξικής Κοινωνίας και του  Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.

Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012

Όταν το ΕΓΩ ξαναγίνει ΕΜΕΙΣ...τότε ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΓΕΝΗΘΕΙ

Όταν το ΕΓΩ έγινε ΕΜΕΙΣ...

Γειά σας!
Είμαι ο Κωνσταντίνος.
Πριν από 29 μέρες ήμουν κι εγώ στον καναπέ μου, χαμένος στη μιζέρια και τον μικρόκοσμό μου.
Πριν από 29 μέρες κατέβηκα στην πλατεία. Και συνέχισα να κατεβαίνω κάθε μέρα. Στην αρχή, τις πρώτες  μέρες ένοιωσα χαρά. Σα μικρό παιδί που βρίσκει παρέα. Βρήκα ανθρώπους που μοιράζονταν παρόμοιες σκέψεις και....προβληματισμούς. Κόσμο που μοιραζόταν τα ίδια αδιέξοδα. Ένοιωσα κάτι να με γεμίζει. Μια αχτίδα ελπίδας. Αλλά κατάλαβα σιγά σιγά πως αυτό δε μου φτάνει...

Μετά από μερικές μέρες άρχισα να αλλάζω μέσα μου. Να αισθάνομαι διαφορετικά. Άρχισα να νοιώθω μια κάποια σιγουριά. Κάτι γινόταν, και μέσα μου και έξω μου, αυτό ήταν σίγουρο. Αλλά δε μπορούσα να το προσδιορίσω. Κι αυτό δε μου φτάνει...

Πέρασαν οι μέρες και τα αισθήματα μέσα μου άρχισαν να αποκτουν υπόσταση. Δεν ήταν φευγαλαία και απροσδιόριστα πιά. Και σίγουρα δεν ήταν αμελητέα. Όμως ακόμη κάτι μου έλειπε. Ψάχναμε θυμάμαι εκείνες τις ώρες μεταξύ μας στα πηγαδάκια να βρούμε στόχους και σκοπούς, είχαμε ήδη εντοπίσει τις αιτίες που βρισκόμασταν εκεί. Ούτε αυτό μου φτάνει όμως...

Και να οι κουβεντούλες, να τα πηγαδάκια, να οι συνελεύσεις, να και τα συνθήματα, να ο παλμός, να η ένταση, να και ο κόσμος. Όλοι εκεί. Πολλοί. Άλλοι κάθε μέρα, άλλοι πάλι όχι. Αλλά εκεί. Και πολλοί.
Κι ας ήταν από τις 4 μεριές του ορίζοντα. Δεν είχε σημασία. Άλλοι από δεξιά, άλλοι από αριστερά, άλλοι από τη μέση, άλλοι από τα άκρα. Άλλοι άνεργοι, άλλοι όχι, άλλοι φτωχοί κι άλλοι καλοστεκούμενοι. Δεν είχε σημασία. Αυτό που μέτραγε ήταν πως είμασταν όλοι εκεί να μιλήσουμε, να γνωριστούμε, να γεφυρώσουμε τις διαφορές μας και να τολμήσουμε να προχωρήσουμε μπροστά μαζί!
Ακόμα όμως κάτι μου λείπει. Αυτά δε μου φτάνουν...

Ωραίες Κυριακές, με πολύ κόσμο να μαζεύεται πλέον εκεί, μαζί μας. Όμως μέσα μου τα πράγματα σιγά σιγά τελματώνονταν. Τις καθημερινές λιγότερος ο κόσμος κι εγώ να βλέπω που ήταν λιγότεροι από ότι θα ήθελα κι αυτό το βράδυ... Ένοιωθα στενοχώρια... Κι αυτό σίγουρα δε μου φτάνει...

Περνούσαν οι μέρες και σιγά σιγά άρχισε να παγιώνεται μια κατάσταση που ως ένα βαθμό ήταν κι αναμενόμενη. Πάρα πολύς κόσμος την Κυριακή, αισθητά λιγότεροι τα απογεύματα καθημερινών εκτος ορισμένων. Και ξαφνικά ενώ όλα κυλούσαν ειρηνικά, ένα μεσημέρι Τετάρτης που είχε μαζευτεί και πολύς
κόσμος να'σου και τα επεισόδια με τους γνωστούς-άγνωστους, να'σου και τα ΜΑΤ με τα χημικά. Δάκρυσα δε λέω. Και δάκρυσα πολύ! Αλλά δεν έκλαψα. Αλλαλούμ στο Κοινοβούλιο, άνω κάτω οι πολιτικοί, κόντευε να παραιτηθεί η κυβέρνηση. Ένοιωσα χαρά... για μια στιγμή όμως. Δε κράτησε πολύ... Αυτό δεν έγινε, η προδοτική κυβέρνηση δεν παραιτήθηκε κι εγώ ένοιωσα απογοήτευση... Έ όχι αυτό κι αν δε μου φτάνει...

Τελικά που να ξεγαντζωθούν τα λαμόγια από τις καρέκλες τους. Που να ξεκουμπιστούν από τον ιερό χώρο του Κοινοβουλίου. Τσιφλίκι τους κι αυτό όπως και η Πατρίδα μου. Έτσι το νοιώθουν. Έτσι θέλουν να πιστεύουν. Έτσι φέρονται κι έτσι πράττουν. Σα τσιφλικάδες. Νομίζουν μάλιστα πως όλοι εμείς είμαστε τα κορόιδα, οι χαζοί, οι υπό, αυτοί που πάνω μας θα βγάλουν το άχτι τους και στην πλάτη μας θα τρώνε και θα τρώνε και θα τρώνε... Και σα να μη φτάνει αυτό ενώ αυτοί και η απληστία τους μας έφτασαν ως εδώ, μας τη λένε κι από πάνω. "Μαζί τα φάγαμε" κι άλλα τέτοια ευτράπελα! Ένοιωσα πλέον οργή! Κι ας μη φτάνει...

Τωρα πια, 29 μέρες μετά είμαστε λίγο πριν ψηφιστεί και η δεύτερη καταδίκη της Πατρίδας μου που ακούει στο όνομα Μεσοπρόθεσμο αφού πρώτα η κυβέρνηση φρόντισε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ... στον εαυτό της! Τι τσίρκο και οι παλιάτσοι της δεκάρας είναι δαύτοι! Κι εγώ είμαι ακόμα εκεί. Απ'εξω και είμαι πλέον ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ! Πολύ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ! Μα πολύ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ. Λένε αυτοί που μας ρίξαν στο γκρεμό πως αυτοί οι ίδιοι θα μας σώσουν...πάλι! Πως; Ξεπουλώντας την Πατρίδα μου!!! Σε ποιόν; Σε αυτούς που με κλέβουν τόσα χρόνια! Αν είναι δυνατόν! Μα για πόσα κιλά΄βλάκα με έχετε πιά;!

Έ λοιπόν ΟΧΙ! Αυτό σε καμμιά περίπτωση δε μου φτάνει!

Δε θέλω να με "σώσουν" αυτοί. Ούτε και τα αφεντικά τους από τις Βρυξέλλες! Αν είναι να σωθώ, ο μόνος τρόπος είναι να σωθώ μόνος μου, όπως ξέρω εγώ. Σαν Έλληνας! Όρθιος κι Ελεύθερος! Όχι όπως τους βολεύει αυτούς! Δε θέλω να με σώσετε "κύριοι"! Δεν μπορείτε να με σώσετε! Όχι εσείς. Εσείς καλά θα κάνετε να τρέξετε! Και γρήγορα! Και οι τριακόσιοι! Γιατί αλλοιώς δε θα μπορέσετε να σώσετε ούτε τον εαυτό σας! Αφήστε με εμένα και θα βρώ εγώ το δρόμο να σωθώ! Από εσάς και από τα αφεντικά σας!

Και να ξέρετε τούτο...
Είτε φύγετε, είτε μείνετε εγώ θα σωθώ! Δε μπορώ να κάνω αλλοιώς! Γιατί όπως είπε και ο Μιλτιάδης στη Μάχη του Μαραθώνα, την 11η Σεπτεμβρίου 490 π.Χ.

«Εάν τους νικήσουμε αυτοί έχουν πατρίδα να επιστρέψουν.
Εάν μας νικήσουν εμείς δεν έχουμε πού αλλού να πάμε»

Το μόνο που δεν ξέρω, είναι αν θα σωθείτε εσείς μετά...
Από εμένα!

Είμαι ο Κωνσταντίνος.
Πριν από 29 μέρες ήμουν κι εγώ στον καναπέ μου, χαμένος στη μιζέρια και τον μικρόκοσμό μου.
Τώρα, 29 μέρες μετά είμαι πλέον εδώ. Είμαι ο Αχιλλέας, η Κατερίνα, η Έλενα, ο Γιώργος, ο Στέφανος, η Ιωάννα, ο Νίκος, ο Αποστόλης, η Νίκη, ο Γιάννης...σήμερα! Αύριο; Αύριο θα είμαι όλοι οι λαοί του κόσμου!
Αύριο για μια ακόμα φορά θα είμαι ο Έλληνας που δείχνει το δρόμο! Όπως τόσες φορές μέσα στους αιώνες...

Έγινα ΕΜΕΙΣ.

Κι αυτό τελικά μου φτάνει! 
_____________________________
23  Ιουνίου  2011 
Αναδημοσίευση απο το http://ksipnistere.blogspot.com/2011/06/blog-post_1954.html,

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης Γερμανικών Οφειλών 

Μιά αναγκαία απάντηση στον κ. Φλωρίδη

Το Εθνικό Συμβούλιο διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, είναι υποχρεωμένο να επισημάνει όσα αδιανόητα δήλωσε, πρόσφατα, σε μια δισέλιδη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ»,(23-25/12/11),ο πρώην Υπουργός και νυν υποψήφιος αρχηγός νέου κόμματος Γεώργιος Φλωρίδης.

Έχουμε μείνει κατάπληκτοι και ελπίζουμε να τα διαψεύσει ή να τα διορθώσει, το συντομότερο δυνατό. Παραθέτουμε μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα:

«Εμείς οι Έλληνες με μια πανάρχαια κουτοπονηριά προσπαθούμε να ξεγελάσουμε αυτούς που θέλουμε να είμαστε μαζί, αφού πρώτα έχουμε ξεγελάσει τον ίδιο τον εαυτό μας… Πιστεύουμε ότι οι ξένοι κοιμούνται και ξυπνάνε με το να μην έχουν άλλη δουλειά παρά μονάχα τι ζημιά θα κάνουν στην Ελλάδα… Σαν να μας εξαναγκάσανε δηλαδή να δανειστούμε και τώρα δεν θέλουμε να επιστρέψουμε τα δανεικά… Συζητάμε ακόμη ότι αφού έχουμε τόσο πετρέλαιο και τόσο φωταέριο γιατί δεν τα εκμεταλλευόμαστε για να ξεχρεωθούμε…

Για να μη θυμηθούμε και τις Γερμανικές αποζημιώσεις που επικαλούμαστε για να ξεχρεωθούμε βέβαια πάλι…

Πρέπει να στηριχτούμε πλέον στις δικές μας δυνάμεις και με τη βοήθεια των ξένων φυσικά που τώρα μας βοηθούν στέλνοντας εκατοντάδες δισεκατομμυρίων και εισπράττοντας από τη μεριά μας ωραίες βρισιές…»!!!!


Ασφαλώς θα υπάρξουν καταλυτικές απαντήσεις, σε όλες αυτές τις ακατανόητες θέσεις, από αρμόδιους υπεύθυνους Έλληνες Πολίτες και κάποια ανεξάρτητα Μ.Μ.Ε..Όπως ακριβώς έκανε το πρωτοχρονιάτικο «ΠΑΡΟΝ».

Εμείς περιοριζόμαστε απλώς να προτείνουμε στον κ. Φλωρίδη, να τον ενημερώσουμε, όποτε θέλει, για τις οφειλές της Γερμανίας, όπως ενημερώσαμε, επιτέλους, πρόσφατα την Ελληνική Βουλή, ύστερα από μια 20χρονη άρνηση να μας δεχτούν όλες οι Κυβερνήσεις. Και γι’ αυτό ασφαλώς και ο ίδιος, μόνιμο κυβερνητικό στέλεχος, έχει πλήρη άγνοια του μέγιστου αυτού Εθνικού θέματος. Ευτυχώς όμως ότι το γνωρίζει, πολύ καλά, όλος ο Ελληνικός Λαός..

Αθήνα, 05/01/2012
Για το Εθνικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος, Μανώλης Γλέζος
Ο Eιδικός Γραμματέας, Στέφανος Ληναίος-

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012

ΙΣΤΟΣ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

ΙΣΤΟΣ. ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ

Οι ανάγκες των ανθρώπων, των κοινωνιών και της ανθρωπότητας κινούν, εκατομμύρια χρόνια, την ιστορία από το απλό στο σύνθετο, από το υπάρχον στο καλύτερο, από το Παρελθόν στο Μέλλον.
Σήμερα η ανθρωπότητα είναι αιχμάλωτη ενός χαοτικού, σπάταλου και απάνθρωπου οικονομικοκοινωνικού συστήματος που καταστρέφει τη Φύση, καταδικάζει τα 9/10 της ανθρωπότητας στην εξαθλίωση, υποβαθμίζει τον πολιτισμό και υπονομεύει τις προοπτικές της ίδιας της ζωής στον πλανήτη. Σήμερα η ανθρωπότητα απειλείται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, η οποία κρύβεται πίσω από την αστική δημοκρατία και τα κόμματα που την υπηρετούν
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, όπως και σε κάθε αντίστοιχη στο παρελθόν, οι εργαζόμενοι, οι κοινωνίες, οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού οργανώνουν την αντίστασή τους και τον αγώνα τους για ένα καλύτερο κόσμο χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
Η μέχρι τώρα ιστορική εμπειρία των εργαζόμενων τους διδάσκει πως η αναμέτρησή τους με το σύστημα δεν μπορεί να γίνει στο πεδίο της βίας, αλλά στο πεδίο των θεσμών. Έτσι απέναντι στους καπιταλιστικούς θεσμούς που γεννάνε και αναπαράγουν την ανισότητα, την ανελευθερία, τον ανταγωνισμό, το ρατσισμό, το φασισμό, τη φτώχεια, την ανεργία, τον πόλεμο και την καταστροφή της Μάνας-Φύσης, οι τοπικές κοινωνίες, η μια μετά την άλλη αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες να απαγκιστρωθούν από τους καπιταλιστικούς θεσμούς και στη θέση τους να βάλλουν θεσμούς ισότητας, αλληλεγγύης, ελεύθερης δημιουργικής έκφρασης, ενότητας και κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης με στόχο τη μετακίνηση των τοπικών κοινωνιών, των Λαών και των Εθνών, της ανθρωπότητας συνολικά, προς την ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Στον κόσμο ολόκληρο αυτό το Κίνημα των τοπικών Κοινωνιών αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με γρήγορους ρυθμούς και με τη μορφή των διάφορων Δικτύων, βασική φιλοσοφία των οποίων είναι ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Και στην Ελλάδα αναπτύσσεται ραγδαία το Κίνημα των τοπικών Κοινωνιών και το Χαϊδάρι δεν μπορούσε να μην μπει στο δρόμο της ιστορίας και της αγωνιστικής παράδοσής τους. Γι’ αυτό ένας κύκλος δεκάδων Πολιτών της Πόλης μας, πήραμε την πρωτοβουλία και συγκροτήσαμε το Δίκτυο ΙΣΤΟΣ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ. Δεκάδες είναι κιόλας τα μέλη του και εκατοντάδες οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν σ’ αυτή την προσπάθεια, κι’ ελπίζουμε ο ΙΣΤΟΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ να γίνει ο χώρος αλληλέγγυας συνάντησης και συνεργασίας όλων των Χαϊδαριωτών που είναι αποφασισμένοι να μην σταθούν με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στη συμφορά που τους φέρνει η καπιταλιστική βαρβαρότητα και η αδιαφορία των κρατικών και δημοτικών αρχών.
Η πρώτη μας κίνηση είναι η επαναχρησιμοποίηση των χώρων του «Δημαρχείου Γιαχνή», που βρίσκεται στην οδό Κουμουνδούρου, πλησίον της εκκλησίας «Κοίμηση της Θεοτόκου» (Παναγίτσα) στην Ιερά Οδό, στους οποίους θα στεγαστεί ο ΙΣΤΟΣ και η ΧΑΪΔΑΡΙΩΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.
Τις επόμενες μέρες θα προχωρήσουμε όλοι μαζί στην ταξινόμηση των προβλημάτων που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και στη συγκρότηση αντίστοιχων επιτροπών αλληλεγγύης στις οποίες καλούμαστε να συμμετάσχουμε όλοι, ως δότες και ταυτόχρονα ως λήπτες της δικής μας αλληλέγγυας δράσης και προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών, χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος και χωρίς την ταπείνωση της υποκριτικής «φιλανθρωπίας» εξουσιαστικών και υπηρετικών θεσμών που βρίσκονται στην υπηρεσία των δυνάμεων που είναι υπεύθυνες για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και της πατρίδας μας.
Για τη συμμετοχή στον ΙΣΤΟ υπάρχει μόνο ένας όρος και είναι αυτός της συμμετοχής μας ως Πολίτες, Έλληνες και Αλλοδαποί και όχι ως εκπρόσωποι θεσμών, ιδεολογικών πεποιθήσεων και θρησκευτικών δοξασιών ή άλλων διακρίσεων.
Άμεσοι στόχοι:
α) Ανίχνευση των άμεσων κοινωνικών προβλημάτων και πρωτοβουλίες για συμπολίτες μας που βρίσκονται σε άμεση ανάγκη και το κράτος, ή ο Δήμος λόγω της ανεπάρκειάς τους αδυνατούν να τις καλύψουν
β) Νομικές, ιατρικές, οικονομικές (λογιστικές) και άλλες συμβουλές (προσφέρονται άμεσα).
Δευτερεύοντες στόχοι:
α) Ανταλλακτικά παζάρια (χωρίς χρήματα)
β) Τράπεζα χρόνου
γ) Επιμόρφωση
δ) Παραγωγή – Κατασκευή προϊόντων (σαπούνι, μπύρα, γιαούρτι κ.λπ)
ε) Ψυχαγωγία
στ) Μαθήματα κάθε είδους
ζ) Ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές  κ.λπ.
Η επεξεργασία είναι ανοικτή στις ανάγκες και στις δυνατότητές μας και θα διευρύνεται ανάλογα με τη συμμετοχή και τη δράση μας. Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί, ούτε θεόσταλτοι σωτήρες και γι’ αυτό μόνοι μας, όχι χωριστά, αλλά συλλογικά και οργανωμένα θα νετιμετωπίσουμε την κρίση και  θα λύσουμε σουμε τα προβλήματά μας.


«Η σημαντική δουλειά για να προχωρήσει προς την πρόοδο ο κόσμος δεν είναι υπόθεση πεφωτισμένων και τέλειων ανθρώπων» (George Eliot)

«Πρέπει να χτίσουμε μια νέα συμμαχία. Δεν έχει μείνει κανείς για να του απευθύνουμε αιτήματα. Είμαστε εμείς αυτοί που περιμέναμε και πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό που ζητάμε» (Άντζελα  Ντέιβις)

«Το μεγαλύτερο ταξίδι ξεκινάει πάντα με το πρώτο μικρό βήμα». Λαϊκή παροιμία

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ
5 Ιανουαρίου 2012

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ

Καλοί μας συνάνθρωποι
*
Επειδή καταλάβαμε γιατί, παρά τις τόσες και τόσες ευχές, τις τόσες και τόσες προσευχές, τόσων και τόσων καλοπροαίρετων ανθρώπων (και φυσικά όχι των αγυρτο-ιερατείων), τόσων και τόσων χρόνων για
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ,
τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, κι επειδή τα περί ελπίδας για κάποια μεσσιανική σωτηρία, από τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία της κεφαλαιοκρατίας, μας μυρίζουν ραγιαδισμό και μοιρολατρία, γι’ αυτό
ΑΝΤΙ
για άνοστες και ανώφελες ευχές
Σας προτείνουμε,,,
ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ:
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ,
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
και
ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ,
ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ.


Για την Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό
Κώστας Λάμπος